Internetproviders probeerden eerder al meer geld binnen te harken

Zoals we deze week al schreven, de Europese Commissie is aan het kijken of en hoe grotere internetdiensten, die voor veel dataverkeer zorgen, kunnen meebetalen aan de kosten van de internetproviders. Maar zoals we ook al eerder schreven: zo werkt het internet niet.

De reden dat dit nu via deze weg gebeurt, is omdat al is gebleken dat het alternatief, goedkoper ‘routeren’ van het internet, alleen maar nadelig werkt. Een aantal providers probeerden een aantal jaar geleden via een goedkopere route het internetverkeer af te leveren. Met als gevolg dat klanten thuis een zeer slechte verbinding hadden.

T-Mobile probeerde in 2019 bijvoorbeeld al het Nederlandse verkeer via de moedermaatschappij DTAG in Duitsland te laten verlopen. Dit betekende dus dat als jij een website in Nederland opzoekt, die in Nederland wordt gehost, je eerst een omweg maakt naar Duitsland en dan weer terug naar Nederland. Dit zorgde onder meer voor problemen met haperingen tijdens het spelen van spelletjes en telefoongesprekken die haperen of waarbij je helemaal niet te horen bent. En dan hebben we het over ons naburige land Duitsland.

Zoals A2B internet destijds schreef: “DTAG wil een double dip. Zowel geld ontvangen van hun abonnees EN geld ontvangen van partijen die content leveren. Zoals Google, Telegraaf, Nu.nl of Tweakers.” En die double dip is waar het nu weer naar toe dreigt te gaan als de EU dit internetverkeer wil gaan reguleren.

“DTAG (en een paar andere soortgelijke bedrijven) zeggen in de concurrentieslag om de eindgebruikers nu zulke lage marges te hanteren dat ze ook de contentproviders om een ‘bijdrage’ vragen. Doen de contentproviders dat niet, dan wordt hun verkeer zo inefficiënt over het internet gerouteerd dat er packetloss ontstaat en de klanten beginnen te klagen.”

Dit laatste betekent het voortrekken van verkeer over het andere verkeer. Zo werkt het internet niet en het druist in tegen de ‘netneutraliteit’, die zo belangrijk is voor het internet over de hele wereld.

Destijds waren UPC, Ziggo, Tele2 en KPN hetzelfde van plan. Tele2 liet al een tijd verkeer via Zweden lopen en UPC had een tijd ruzie met een partij waardoor specifiek verkeer via Amerika werd geroute, met alle gevolgen van dien.

Internet is open en wordt al geregeld via zogenaamde peering-policies. Bedrijven sluiten onderling een overeenkomst af met internetproviders voor een directe link. Hierdoor hoeft verkeer tussen deze twee partijen niet over een duurdere lijn als de AMS-IX.

Netflix en Ziggo hebben bijvoorbeeld zo’n overeenkomst. Deze twee partijen hebben een eigen link naar elkaar. Zij kunnen de voorwaarden daarvan onderling regelen. Als de EU zich daar ook nog mee gaat bemoeien, dan is het einde zoek.

Internetproviders probeerden eerder al meer geld binnen te harken.